Annemarie is blind geworden. Daardoor moest ze naar een revalidatiecentrum in Apeldoorn, ver van huis. Ze moest alles opnieuw leren. Annemarie heeft braille geleerd.

“Als je dan na negen maanden thuis komt, moet je alles in praktijk brengen,” zegt Annemarie. Als Annemarie kijkt, kan ze alleen licht zien. Er komen niet echt beelden door. Het lijkt net alsof het sneeuwt. Geluid is heel belangrijk. Ze kan gelukkig ook goed horen.

Op den duur wilde ze graag gaan sporten. Maar ze kon nergens terecht. Ze ging op zoek naar een sportschool waar ze haar zouden helpen. Maar die kon ze niet vinden. Toen heeft ze een eigen sportschool opgericht. Alle apparaten heeft ze zelf gekocht. Sommige daarvan heeft ze gekregen. Ze heeft verschillende prijzen gewonnen. Met het geld koopt ze weer nieuwe apparaten.

Langzaam kwamen er steeds meer mensen met een handicap. De groep werd steeds groter. Ze gaan daarom ook binnenkort verhuizen naar een groter pand. De mensen die komen sporten, weten zelf de weg in het pand. Annemarie zegt: “Mensen met een beperking worden ook vaak gediscrimineerd”.

Er komen ook vrijwilligers. Die helpen de mensen die niet goed kunnen staan of bewegen. Er sporten per week 80 mensen per week die vaak twee keer per week komen sporten.