Voor mijn 18e verjaardag in december 2010 heb ik van mijn vader een tragus-piercing gehad. Met knikkende knieën, zweet handen en een tril stem nam de dame in de shop mjin vriend en mij omhoog naar een afgezonderd kamertje. Ze stelde me op me gemak, vroeg me allerlei dingen die ik me nu meer kan herinneren, desinfecteerde de boel, zette en stipje, tang en TJAK! De naald er doorheen en klaar was kees. Dwars door mijn kraakbeen, ik voelde en hoorde het kraken. Tintelen is het eigenlijk meer. Na het zetten van de piercing was het meer de kick die me adrenaline gaf. Het gevoel dat je BAD-ASS bezig was.



Nog voor mijn 10e, had ik al 7 oorgaatjes. De kinderen in de klas vonden het stoer dat ik dat deed. De adrenaline gierde door mijn lijf.



1 dag na Pinkpop 2011 ben ik heel impulsief met mijn laatste 20 euro langs juweliers gelopen. Voor mooie oorbellen. Nergens te vinden. Vlak voordat ik het wou opgeven en naar huis wou gaan, liep ik in een straatje waar een sieraden winkeltje was. Goedkope sieraden, dure horloges en Afrikaanse antiek. Op het uithangbord stond: OORGAATJES SCHIETEN E16,50!

'Pardon mevrouw, schieten jullie ook in het kraakbeen van het oor?'

- even tussen door: sinds een paar jaar mag dit niet meer-

Mevrouw: 'Ja hoor, kost 16,50.'

'Okee, dan wil ik graag 2 oorgaatjes'

Heel impulsief gewoon 2 oorgaatjes in kraakbeen laten schieten. BAM! Adrenaline tot een week later. Ondanks mijn Pinkpop-kater.



Nieuw dilemma:

Ik wil weer een nieuwe BAD-ASS adrenaline kick. Volgende stap een tattoo?