Een huisarts uit de Spaanse stad Bilbao moet twee jaar naar de gevangenis omdat hij zijn buren tot waanzin dreef met zijn volumeknop. De man had de gewoonte om zijn muziek en de televisie oorverdovend luid te zetten. Hij produceerde met gemak 88 decibel, terwijl in zijn appartement niet meer dan 40 decibel was toegestaan. Zijn buren – die elkaar sinds 2005 nauwelijks meer hadden kunnen verstaan – vroegen de man meerdere malen of het wat zachter kon, maar dat verzoek was aan dovemansoren gericht. Uiteindelijk stapte het stel naar de rechter.

Op basis van dit krantenartikel schreef Nisa een dialoog tussen de dokter – de herriemaker – en de buurvrouw – zijn ‘slachtoffer’.

Buurvrouw en de dokter komen elkaar tegen in de hal. 

Buurvrouw:
Hè hè, eindelijk is er een keer rust! Je hebt eindelijk de radio uitgezet. 

Dokter:
En jij hebt eindelijk je mond gehouden. 

Buurvrouw:
Jij hoeft echt niet zo tegen mij te praten. 

Dokter:
Mevrouw, laten we alles vergeten. Kom, we gaan uit eten. 

Buurvrouw:
Oké, je hebt eigenlijk wel gelijk. Maar ik ga die rechter niet vergeten hoor! 

Dokter:
(zucht) Mij best.