Hugo 
Twee jaar na het uitstekende 'Raw Footage' is legendarische gangster rapper Ice Cube terug met I Am The West. Zoals de titel al doet vermoeden vertegenwoordigt Ice Cube wederom de West Coast. Het is te begrijpen dat Ice Cube zijn hometown wilt representen, maar dit horen we al van hem sinds eind jaren tachtig. Toen zat hij nog in de legendarische rapgroep N.W.A. (Niggaz Wit Attitude) samen met Eazy-E en Dr. Dre. De tijden van N.W.A. waren voor mij het hoogtepunt voor Ice Cube's rap carrière.
Toch heeft hij daarna nog goede platen uitgebracht. Zijn eerste soloplaat Amerikkka's most wanted genaamd was geniaal geproduceerd door het productieteam van de New Yorkse shock-rapgroep Public Enemy. Dit was een prachtige symbolische plaat die bewees dat oost en west wel samen konden werken.
Na de beef tussen Biggie en Tupac is oost vs. west een van de grootste rap clichés geworden. Ontelbare gangster-rappers probeerden hun hood, stad of zelfs staat te vertegenwoordigen. Ice Cube bewandelt dus over een platgetreden pad, maar flaneert het tenminste wel met enorme stijl, zoals we van hem gewend zijn. De productie is in handen van een gevarieerd team: rookies die amper 10 singles op hun naam hebben tot veteranen die zelfs hun steentje hebben bijgedragen aan de geboorte van gangster-rap. De beats zijn lekker slik en zitten vol energie. De raps zijn aangenaam voor het oor en vullen de beats goed aan. De lyrics variëren van matig tot goed. Hij gaat niet bepaald de diepte in, maar hij staat wat mij betreft altijd zijn mannetje als het op teksten aan komt. De plaat kan soms serieus zijn, maar met vlagen is hij ook erg humoristisch.
Het jaar 2010 was tot nog toe niet erg goed voor hiphop. Big Boi's 'Sir Lucius Left Foot: The Son Of Chico Dusty' is nu al een klassieker, maar verder hebben we nog weinig mogen genieten. Ice Cube's album weet mij prima te troosten. Dit is hoe mainstream hip-hop moet klinken! Ik hoop van harte dat de nieuwe generatie wat leert van deze gigant, die sinds '86 relevant is in de game.
Conclusie:
Ice Cube laat met dit album zien dat hij de fijne kneepjes van het vak nog altijd beheerst. Zijn plaat is niet origineel, maar wel lekker verfrissend in het rottende wereldje van mainstream hip-hop. Hoe je het wendt of keert: Hij is “The West”!
7,5
Toch heeft hij daarna nog goede platen uitgebracht. Zijn eerste soloplaat Amerikkka's most wanted genaamd was geniaal geproduceerd door het productieteam van de New Yorkse shock-rapgroep Public Enemy. Dit was een prachtige symbolische plaat die bewees dat oost en west wel samen konden werken.
Na de beef tussen Biggie en Tupac is oost vs. west een van de grootste rap clichés geworden. Ontelbare gangster-rappers probeerden hun hood, stad of zelfs staat te vertegenwoordigen. Ice Cube bewandelt dus over een platgetreden pad, maar flaneert het tenminste wel met enorme stijl, zoals we van hem gewend zijn. De productie is in handen van een gevarieerd team: rookies die amper 10 singles op hun naam hebben tot veteranen die zelfs hun steentje hebben bijgedragen aan de geboorte van gangster-rap. De beats zijn lekker slik en zitten vol energie. De raps zijn aangenaam voor het oor en vullen de beats goed aan. De lyrics variëren van matig tot goed. Hij gaat niet bepaald de diepte in, maar hij staat wat mij betreft altijd zijn mannetje als het op teksten aan komt. De plaat kan soms serieus zijn, maar met vlagen is hij ook erg humoristisch.
Het jaar 2010 was tot nog toe niet erg goed voor hiphop. Big Boi's 'Sir Lucius Left Foot: The Son Of Chico Dusty' is nu al een klassieker, maar verder hebben we nog weinig mogen genieten. Ice Cube's album weet mij prima te troosten. Dit is hoe mainstream hip-hop moet klinken! Ik hoop van harte dat de nieuwe generatie wat leert van deze gigant, die sinds '86 relevant is in de game.
Conclusie:
Ice Cube laat met dit album zien dat hij de fijne kneepjes van het vak nog altijd beheerst. Zijn plaat is niet origineel, maar wel lekker verfrissend in het rottende wereldje van mainstream hip-hop. Hoe je het wendt of keert: Hij is “The West”!
7,5
